Er zijn veel topografische kaarten van de voetreflexones in omloop. De meesten verschillen in hoofdpunten niet veel van de basiskaart van Eunice Ingham. Haar uitgangspunt was dat alle reflexzones in het bindweefsel lagen.

De laatste decennia is er echter bij een aantal vooraanstaande reflexzonetherapeuten een gevoel ontstaan dat de Ingham-kaart niet overeen komt met de werkelijke reflexzones. Enkele van hen, zoals bijvoorbeeld Jan Dries in België, kwamen met een ander concept.

Met name de zones van de wervelkolom verschoven wat naar boven en werden, wat belangrijker is, geplaatst op het periost in plaats van in het bindweefsel. Bij veel opleidingen wordt dit al onderwezen maar het belang hiervan en het wezenlijke verschil met de basiskaart van Ingham wordt vaak over het hoofd gezien.

De Zweedse reflexzonetherapeut Henrik Helberg had echter zo'n onvrede met de basiskaart dat hij het idee dat de zones niet alleen in het bindweefsel liggen intensief heeft uitgewerkt waardoor een essentieel andere kaart ontstond. Een 3-D kaart waarbij de verschillende embryologische systemen in verschillende lagen tussen de planta en het dorsum van de voet liggen. Vooral het idee dat in ieder deeltje van de voet, van de huid tot in het meest inwendige, één op één ieder stukje van het lichaam gereflecteerd wordt is geweldig.

Tijdens deze bijscholing wordt de 3-D kaart theoretisch bekeken. We gaan het systeem erachter ontdekken en begrijpen.

In het praktijkgedeelte wordt er gewerkt aan de hand van deze topografische kaart. Met het triggeren van verschillende lagen van het voetweefsel worden andere reflexzones bereikt. Daardoor is het mogelijk om meer nuances in de behandeling aan te brengen.

Een andere kijk op de somatotopie dan de meeste therapeuten doorgaans gewend zijn kan zeer verfrissend zijn en zal extra diagnose- en behandelingsmogelijkheden geven binnen de eigen praktijk.